Sempre nos quedará New York

Podo falar de toda a vida xuntas pero non. Quero falar deste último mes. Non sei como decircho pero ti sempre fuches moi importante na miña vida. Que non me importan os enfados tontos que tuvemos.
Este último mes, mes e medio foi dos mellores que recordo o teu lado. Collinche moito máis aprecio do que che tiña, non sei si sería polas loucuras de fugarnos a New York ou de que nos vamos a casar ou de moitas outras. Só sei que te fixeches demasiado importante. Agora cando sei que estás mal parteseme a alma, por que non me gusta verte sufrir, nin decir as mentiras que dices de ti misma. Gustame verte sorir, gritar, facerte a louca, que me des abrazos, sabes gustame que digas que ti eres preciosa e que naide che vai quitar o teu soriso da cara.


Quérote. Que hoxe chegamos a New York, 1 de novembro de 2011, mañan mesmo quero montar no primeiro barco que encontremos e ir a Estatua da Liberdade, quero casarme contigo. Estas son loucuras que me gustan, pero bueno...


Supoño que xa sabes que sempre vou estar para todo vale, cando queiras podes chorar conmigo e gritar e ser feliz. Gracias por ser ti, Laura, gracias por ser unha das persoas que me saca un soriso todos os días.
QUEROTE.